ການກຳນົດຕຳແໜ່ງຂອງແບຣິ່ງ ແລະ ມັນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ

 

ດຽວນີ້ແບຣິ່ງຮູບແບບຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນຕາມຄວາມຕ້ອງການທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງປະຊາຊົນໃນປະຈຸບັນ, ແລະໃນປັດຈຸບັນເຄືອຂ່າຍໄດ້ຮັບການພັດທະນາຫຼາຍ, ການສົ່ງຂໍ້ມູນກໍ່ໄວຫຼາຍ, ແລະມັນງ່າຍຕໍ່ການຮູ້ຈັກຮູບແບບແບຣິ່ງ. ຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາຈະແນະນໍາທ່ານໃຫ້ຮູ້ກ່ຽວກັບລະຫັດພື້ນຖານ, ລະຫັດໄປສະນີ, ລະຫັດກ່ອນ ແລະຄວາມຮູ້ອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບແບຣິ່ງ.

 

ແບຣິ່ງການກຳນົດ ແລະ ຄວາມໝາຍຂອງມັນ ອົງປະກອບການກຳນົດທີ່ມີສ່ວນປະກອບ

 

ເທແບຣິ່ງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຮູບແບບມີລະຫັດກ່ອນ, ລະຫັດພື້ນຖານ ແລະ ລະຫັດໄປສະນີ. ໂດຍທົ່ວໄປ, ການກຳນົດແບຣິ່ງແມ່ນຖືກຊີ້ບອກໂດຍລະຫັດພື້ນຖານເທົ່ານັ້ນ. ຮູບແບບພື້ນຖານໂດຍທົ່ວໄປປະກອບດ້ວຍສາມສ່ວນຄື: ລະຫັດປະເພດ, ລະຫັດຂະໜາດ ແລະ ລະຫັດເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນ. ລະຫັດໄປສະນີແມ່ນການໃຊ້ຕົວອັກສອນ ແລະ ຕົວເລກເພື່ອຊີ້ບອກໂຄງສ້າງ, ຄວາມທົນທານ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການພິເສດຂອງວັດສະດຸ. ລະຫັດຄຳນຳໜ້າຖືກໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກອົງປະກອບຍ່ອຍຂອງແບຣິ່ງ, ເຊິ່ງຖືກຊີ້ບອກດ້ວຍຕົວອັກສອນ.

 

ວິທີການກຳນົດແບຣິ່ງທົ່ວໄປ (ແບຣິ່ງມ້ວນ)

 

ມັນແບ່ງອອກເປັນ: ລະຫັດກ່ອນ, ລະຫັດພື້ນຖານ ແລະ ລະຫັດໄປສະນີ.

 

1. ຊື່ລະຫັດພື້ນຖານ

 

(ລະຫັດປະເພດ, ລະຫັດຂະໜາດ, ລະຫັດເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນ [2 ຕົວເລກ])

 

ລະຫັດພື້ນຖານແມ່ນໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນ, ຊຸດເສັ້ນຜ່າສູນກາງ, ຊຸດຄວາມກວ້າງ ແລະ ປະເພດຂອງແບຣິ່ງ, ໂດຍທົ່ວໄປສູງເຖິງຫ້າຕົວເລກ, ດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

 

1) ເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນຂອງແບຣິ່ງຖືກຊີ້ບອກດ້ວຍຕົວເລກທຳອິດຈາກເບື້ອງຂວາຂອງລະຫັດພື້ນຖານ. ເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນຂອງແບຣິ່ງທີ່ມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນທົ່ວໄປ d = 20 ~ 480 ມມ ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຕົວຄູນຂອງ 5, ແລະຕົວເລກສອງຕົວນີ້ສະແດງເຖິງຜົນຫານຂອງຂະໜາດເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນແບຣິ່ງຫານດ້ວຍ 5, ເຊັ່ນ 04 ໝາຍເຖິງ d = 20 ມມ; 12 ໝາຍເຖິງ d = 60 ມມ, ແລະອື່ນໆ. ສຳລັບແບຣິ່ງທີ່ມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນ 10 ມມ, 12 ມມ, 15 ມມ ແລະ 17 ມມ, ລະຫັດເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນແມ່ນ 00, 01, 02 ແລະ 03 ຕາມລຳດັບ. ສຳລັບແບຣິ່ງທີ່ມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນໜ້ອຍກວ່າ 10 ມມ ແລະຫຼາຍກວ່າ 500 ມມ, ວິທີການສະແດງເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນແມ່ນລະບຸໄວ້ເປັນຢ່າງອື່ນ, ກະລຸນາອ້າງອີງເຖິງ GB/T272-93.

 

2) ຊຸດເສັ້ນຜ່າສູນກາງຂອງແບຣິ່ງ (ເຊັ່ນ: ຊຸດການປ່ຽນແປງຂອງເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍນອກ ແລະ ຄວາມກວ້າງຂອງແບຣິ່ງທີ່ມີໂຄງສ້າງດຽວກັນ ແລະ ເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນດຽວກັນ) ຖືກຊີ້ບອກໂດຍຕົວເລກທີສາມຈາກເບື້ອງຂວາຂອງລະຫັດພື້ນຖານ. ຕົວຢ່າງ, ສຳລັບແບຣິ່ງແບບລັດສະໝີ ແລະ ແບຣິ່ງແບບແຮງດັນແບບລັດສະໝີ, 0 ແລະ 1 ໝາຍເຖິງຊຸດນ້ຳໜັກເບົາພິເສດ; 2 ໝາຍເຖິງຊຸດນ້ຳໜັກເບົາ; 3 ໝາຍເຖິງຊຸດກາງ; 4 ໝາຍເຖິງຊຸດໜັກ. ການປຽບທຽບຂະໜາດລະຫວ່າງຊຸດແມ່ນສະແດງຢູ່ໃນຮູບຂ້າງລຸ່ມນີ້. ແບຣິ່ງແບບແຮງດັນຍົກເວັ້ນ 1 ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງຊຸດນ້ຳໜັກເບົາ, ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ແລະ ແບຣິ່ງແບບລັດສະໝີແມ່ນຄືກັນ.

 

3) ຊຸດຄວາມກວ້າງຂອງແບຣິ່ງ (ເຊັ່ນ: ຊຸດການປ່ຽນແປງຄວາມກວ້າງຂອງແບຣິ່ງທີ່ມີໂຄງສ້າງດຽວກັນ, ເສັ້ນຜ່າສູນກາງພາຍໃນ ແລະ ຊຸດເສັ້ນຜ່າສູນກາງ) ຖືກຊີ້ບອກໂດຍຕົວເລກທີສີ່ຈາກເບື້ອງຂວາຂອງລະຫັດພື້ນຖານ. ເມື່ອການປຽບທຽບຊຸດເສັ້ນຜ່າສູນກາງຂອງຊຸດຄວາມກວ້າງໃນຮູບທີ 13-4 ຖືກລະບຸເປັນຊຸດ 0 (ຊຸດປົກກະຕິ), ລະຫັດຊຸດຄວາມກວ້າງ O ບໍ່ສາມາດໝາຍໄດ້ໃນລະຫັດສຳລັບແບຣິ່ງສ່ວນໃຫຍ່, ແຕ່ສຳລັບແບຣິ່ງລູກກິ້ງຮູບຊົງກົມ ແລະ ແບຣິ່ງລູກກິ້ງຮູບຈວຍ, ລະຫັດຊຸດຄວາມກວ້າງ 0 ຄວນຖືກໝາຍ.

 

ລະຫັດຊຸດເສັ້ນຜ່າສູນກາງ ແລະ ລະຫັດຊຸດຄວາມກວ້າງ ເອີ້ນລວມກັນວ່າ ລະຫັດຊຸດມິຕິ.

 

4) ລະຫັດປະເພດແບຣິ່ງແມ່ນສະແດງດ້ວຍຕົວເລກທີຫ້າຈາກເບື້ອງຂວາຂອງລະຫັດພື້ນຖານ (ສຳລັບແບຣິ່ງລູກກິ້ງຮູບຊົງກະບອກ ແລະ ແບຣິ່ງລູກກິ້ງເຂັມ, ລະຫັດແມ່ນຕົວອັກສອນ).

 

2. ລະຫັດໄປສະນີ

 

ລະຫັດໄປສະນີຂອງແບຣິ່ງແມ່ນໃຊ້ຕົວອັກສອນ ແລະ ຕົວເລກເພື່ອຊີ້ບອກໂຄງສ້າງ, ຄວາມທົນທານ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການພິເສດຂອງວັດສະດຸ. ມີເນື້ອໃນຫຼາຍຢ່າງຂອງລະຫັດໄປສະນີ, ແລະ ນີ້ແມ່ນຊື່ລະຫັດທີ່ນິຍົມໃຊ້ທົ່ວໄປບາງອັນ.

 

1) ລະຫັດໂຄງສ້າງພາຍໃນແມ່ນເພື່ອຊີ້ບອກເຖິງໂຄງສ້າງພາຍໃນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງແບຣິ່ງປະເພດດຽວກັນ, ເຊິ່ງສະແດງດ້ວຍຕົວອັກສອນຕາມດ້ວຍລະຫັດພື້ນຖານ. ຕົວຢ່າງ, ແບຣິ່ງລູກບານຕິດຕໍ່ມຸມທີ່ມີມຸມຕິດຕໍ່ 15°, 25° ແລະ 40° ແມ່ນເປັນຕົວແທນໂດຍ C, AC ແລະ B ຕາມລຳດັບເພື່ອສະແດງເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງໃນໂຄງສ້າງພາຍໃນ.

 

2) ລະດັບຄວາມທົນທານຂອງແບຣິ່ງແບ່ງອອກເປັນ 2 ລະດັບຄື: ລະດັບ 4, ລະດັບ 5, ລະດັບ 6, ລະດັບ 6X ແລະ ລະດັບ 0, ລວມທັງໝົດ 6 ລະດັບ, ລຽງຕາມລະດັບສູງຫາຕໍ່າ, ແລະລະຫັດຂອງມັນແມ່ນ /PZ, /P4, /PS, /P6, /P6X ແລະ /PO. ໃນບັນດາລະດັບຄວາມທົນທານ, ລະດັບ 6X ແມ່ນໃຊ້ໄດ້ກັບແບຣິ່ງລູກກິ້ງຮູບຈວຍເທົ່ານັ້ນ; ລະດັບ 0 ແມ່ນລະດັບທຳມະດາ, ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໃນລະຫັດແບຣິ່ງລໍ້.

 

3) ຊຸດການເກັບກູ້ແບບລັດສະໝີທີ່ນິຍົມໃຊ້ກັນທົ່ວໄປແບ່ງອອກເປັນ 1 ກຸ່ມ, 2 ກຸ່ມ, 0 ກຸ່ມ, 3 ກຸ່ມ, 4 ກຸ່ມ ແລະ 5 ກຸ່ມ, ລວມທັງໝົດ 6 ກຸ່ມ, ແລະການເກັບກູ້ແບບລັດສະໝີແມ່ນຈາກນ້ອຍຫາໃຫຍ່. ກຸ່ມ 0 ແມ່ນກຸ່ມການເກັບກູ້ທີ່ໃຊ້ກັນທົ່ວໄປ, ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໃນລະຫັດຜູ້ຮັບເໝົາ, ແລະກຸ່ມການເກັບກູ້ທີ່ເຫຼືອແມ່ນສະແດງໂດຍ /CI, /CZ, /C3, /C4 ແລະ /CS ໃນລະຫັດຜູ້ຮັບເໝົາ.

 

3. ລະຫັດລ່ວງໜ້າ

 

ການກຳນົດຄຳນຳໜ້າຂອງແບຣິ່ງແມ່ນໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກສ່ວນຍ່ອຍຂອງແບຣິ່ງ, ເຊິ່ງສະແດງດ້ວຍຕົວອັກສອນ. ຕົວຢ່າງ, L ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງວົງແຫວນທີ່ແຍກອອກຈາກແບຣິ່ງໄດ້; K ໝາຍເຖິງອົງປະກອບກິ້ງ ແລະ ອົງປະກອບຂອງກະຕ່າຂອງແບຣິ່ງ, ແລະອື່ນໆ.

 

ມີແບຣິ່ງກິ້ງຫຼາຍປະເພດໃນການນຳໃຊ້ຕົວຈິງ, ແລະລະຫັດແບຣິ່ງທີ່ສອດຄ້ອງກັນກໍ່ມີຄວາມສັບສົນຫຼາຍກວ່າ. ລະຫັດທີ່ນຳສະເໜີຂ້າງເທິງນີ້ແມ່ນສ່ວນພື້ນຖານທີ່ສຸດ ແລະ ນິຍົມໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງລະຫັດແບຣິ່ງ, ແລະ ທ່ານສາມາດລະບຸ ແລະ ກວດສອບແບຣິ່ງທີ່ໃຊ້ທົ່ວໄປໄດ້ ຖ້າທ່ານຄຸ້ນເຄີຍກັບສ່ວນນີ້ຂອງລະຫັດ. ສຳລັບວິທີການລະຫັດລະອຽດຂອງແບຣິ່ງກິ້ງ, ກະລຸນາອ້າງອີງເຖິງ GBT272-93.